Toplumsal bellek platformundan,

 Zeynep Altıok'un İşten Çıkarılmasına İlişkin Kamuoyuna Duyuru

Yaşadığımız ülkede, yakınları "siyasi" olarak nitelenen cinayetlerle öldürülmüş aileler olarak, yaşamımızı sürdürmeye çalıştığımız her alanda "sorgulama hakkı" elimizden alınmaya çalışıldı. Kimi zaman polis tarafından gözdağı verildi, kimi zaman mahkemeler bizlerle alay etti, kimi zaman ise çalıştığımız yerlerde sürülmek, işten atılmak gibi hak ihlalleriyle karşı karşıya kaldık.

Geçtiğimiz 2010 yılında yeniden düzenlenen ılıcak pınarının tarihsel süreci nedir. Kimler yapmıştır. Ne zaman ve nasıl yapılmıştır.

''Şimdi önümüz açık, içimiz rahat kendimize güvenerek üçüncü kez buluşuyoruz.Ankara derneğimizle beraber.  Önümüzdeki yıllarda Antalya’yı İzmir’i ve Avrupa da ki köylülerimizi de katarak. Yılda bir kez mutlaka BANAZ’da ‘’PİRİMİZİ ANMA ETKİNLİKLERİN’’de ve yine Daha güzel daha farklı yerler bularak sadece bize özel buluşmalarda kendimizi geçmişimizi köklerimizi bulmak için buluşalım''.

21 ağustosta bolu yedi göllerde buluşacağız. Tanışacağız konuşacağız eğleneceğiz. Kentin bunaltıcı havasından uzaklaşıp, doğanın güzelliği içinde kuşların sesini duyacak geyiklere merhaba diyeceğiz.

Aslında bu yıl 3 kez buluşuyoruz. Bu buluşmaları neden yapıyoruz? Neden zorlukları göze alarak emek harcıyoruz. Nedir bizim derdimiz.

18 yıldır devletin yakala(ya)madığı katil meğerse valiliğe 100 metre uzaktaymış. Devletin kolu çok uzaklara uzandığından, gözleri de hipermetrop olduğundan bitişiğindeki binayı göremiyormuş.
Cafer  Erçakmak her sabah kalktığında dairesinin camından karakola bakıyor Allah devletime zeval vermesin (padişahım çok yaşa) diyormuş. Her gün valinin önünden selamınaleyküm diyerek geçiyor selamını alan ahalide Müslümanlığının gereğini yapıyor diye bilmukabele cevaplıyorlarmış. Geçtiğimiz yıla kadar Her Cuma madımak otelinin kebap salonunda kızarmış et yiyor, üzerine sinen 35 insanın kanı ile camiye gidip namaz kılıyormuş.
Sokaktaki eşraf, camide ki saf olanlar onun arkasına saf oluyorlar katil Caferi Allah adına koruma ve kollama görevlerini yapıyorlarmış.

Dışarıda itfaiyenin siren sesleri geliyordu.

Madımakta bedenler, İçimizde yürekler sönüyordu…” (MD)

Halen binanın aydınlık boşluğunda dumanlar içindeydik. BBP il binasına sığınma ısrarımız sürüyordu. İl yöneticilerini ikna edebilseydik, çok önceden herkesi buraya indirecek ve Oteli boşaltmış olacaktık. Bu amaçla yangından tam iki saat önce pencere camlarını tıklatıp yardım istemiş, küfürlü karışık “hayır” yanıtı almıştık. Rıza gidiyordu, ben gidiyordum olmuyordu: küfür, hakaret!.. Biz sığınmak istiyorduk, militanlar içerden silah gösteriyor, tehdit ediyorlardı. Zorunlu olarak başka arayışlara girdik.